خبرگزاری شبستان

پنج شنبه ۳ بهمن ۱۳۹۸

الخميس ٢٧ جمادى الأولى ١٤٤١

Thursday, January 23, 2020

اللَّهُم کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن، صَلَواتُکَ علَیه و علی آبائِه، فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَه، وَلِیّاً وَ حَافِظاً و قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْنا، حَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعا وَ تُمَتعَهُ فیها طَویلا" - خدایا، ولىّ‏ ات، حضرت حجّت بن الحسن، که درود تو بر او و بر پدرانش باد؛ در این لحظه و در تمام لحظات سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر و راهنما و دیدبان باش، تا او را به صورتى که خوشایند اوست، ساکن زمین گردانیده و مدّت زمان طولانى در آن بهره مند سازی

سرویس : اصفهان - زمان :   ۱۳۹۸/۸/۲۲ - ۰۹:۱۲ شناسه خبر : ۸۵۳۳۳۶
کارشناس حوزوی مطرح کرد
شرک، ریشه اصلی وحدت شکنی و تفرقه افکنی
حجت الاسلام حیدری گفت: وحدت بین شیعه و سنی از مسلمات قرآنی و روایی است و به این معناست که در جامعه اسلامی نباید اقدامی که باعث تفرقه و اختلافات قومی است، را مرتکب شد.

حجت الاسلام «جواد حیدری» در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری شبستان در اصفهان، یکی از دستاوردهای اسلام عزیز و سیره آل الله علیهم صلوات الله، وحدت بین مسلمانان دانست و گفت: آیات نورانی قرآن کریم در سوره أنعام می فرماید«إِنَّ الَّذينَ فَرَّقُوا دينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً لَسْتَ مِنْهُمْ في‏ شَيْ‏ءٍ إِنَّما أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَفْعَلُون‏»«كسانى كه آيين خود را پراكنده ساختند و به دسته‏هاى گوناگون (و مذاهب مختلف) تقسيم شدند، تو هيچ گونه رابطه‏اى با آنها ندارى! سر و كار آنها تنها با خداست؛ سپس خدا آنها را از آنچه انجام مى‏دادند، با خبر مى‏كند».

 

کارشناس مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی گفت: «شِيَعاً» از نظر لغت به معنای فرقه و دسته آمده است و در اصطلاح به پیروان و رهروان امام علی علیه السلام اطلاق می شود؛ لذا نباید بین معنای لغوی و اصطلاحی خَلط کرد.


وی در پاسخ اینکه مخاطب این آیه شریفه چه کسانی هستند، ابراز داشت: برخی از مفسرین فرموده اند که این آیه مربوط به یهود و نصاری است که فرقه فرقه، صف صف و به صورت دسته بودند، ولی اینگونه نبوده و آیه عام است و شامل مسلمانان نیز می شود که به واسطه تعصب و روحیات تفرعنی سرچشمه نفاق و تفرقه می شده و می شوند.


این کارشناس مذهبی با تأکید براینکه نتیجه این آیه یک حکم عام و کلی است که هم تفرقه افکنان امت های قبل و هم امت اسلام را شامل می شود، متذکر شد:  این آیه زشتی تفرقه و نفاق و در مقابل وحدت و یگانگی که حقیقت و زیبایی اسلام عزیز است را نشان می دهد.

 

حیدری با تبیین ریشه تفرقه و جدایی بر اساس آیات نورانی 31 و 32 سوره مبارکه روم که می فرماید «...و از مشركان نباشيد ... از كسانى كه دين خود را پراكنده ساختند و به دسته ‏ها و گروه‏‌ها تقسيم شدند! و (عجب اينكه) هر گروهى به آنچه نزد آنهاست (دلبسته و) خوشحال‌اند» اضافه کرد: یکی از ریشه های تفرقه افکنی و وحدت شکنی، مسئله شرک است و به بیان دیگر تفرقه افکنی عملی مشرکانه است.


وی با بیان اینکه تایید این مسئله در سوره مبارکه قصص، آیه چهارم، بیان می شود اظهار داشت: «إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلا فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلَ أَهْلَها شِيَعاً يَسْتَضْعِفُ طائِفَةً مِنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْناءَهُمْ وَ يَسْتَحْيي‏ نِساءَهُمْ إِنَّهُ كانَ مِنَ الْمُفْسِدين‏»؛ « فرعون در زمين برترى‌جويى كرد و اهل آن را به گروه‌‏هاى مختلفى تقسيم نمود؛ گروهى را به ضعف و ناتوانى مى‌كشاند، پسران‌شان را سر مىبريد و زنان شان را (براى كنيزى و خدمت) زنده نگه مى‌داشت؛ او به يقين از مفسدان بود»؛ یکی از اقدامات فرعون، فرقه فرقه کردن و تفرقه افکنی بود.


 این پژوهشگر حوزوی افزود: بر اساس آیه فوق، استضعاف، نتیجه تفرقه است؛ یعنی همان به ضعف رساندن که متأسفانه در جهان اسلام مشاهده می کنیم.


کارشناس مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی ابراز داشت: قرآن کریم بر تفرقه نداشتن مسلمانان تصریح می کند و یکی از مصادیق آن را چنگ زدن به ریسمان الهی می داند، آنجا که در سوره آل عمران می فرماید: « وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعاً وَ لا تَفَرَّقُوا وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً وَ كُنْتُمْ عَلى‏ شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ»؛ « و همگى به ريسمان خدا [قرآن و اسلام، و هر گونه وسيله وحدت‏]، چنگ زنيد، و پراكنده نشويد! و نعمت (بزرگِ) خدا را بر خود، به ياد آريد كه چگونه دشمن يكديگر بوديد، و او ميان دلهاى شما، الفت ايجاد كرد، و به بركتِ نعمتِ او، برادر شديد! و شما بر لبِ حفره‏اى از آتش بوديد، خدا شما را از آن نجات داد؛ اين چنين، خداوند آيات خود را براى شما آشكار مى‏سازد؛ شايد پذيراى هدايت شويد.

 


وی اضافه کرد: اظهار برائت از دشمنان دین، جزء لاینفک عقاید شیعه و مکتب اهل بیت علیهم السلام به شمار می رود و همه بزرگان بر این اصل اساسی تاکید دارند.


وی ادامه داد: امام صادق علیه السلام در کافی شریفی می فرمایند: «إِذَا رَأَيْتُمْ أَهْلَ الرَّيْبِ وَ الْبِدَعِ مِنْ بَعْدِي فَأَظْهِرُوا الْبَرَاءَةَ مِنْهُمْ وَ أَكْثِرُوا مِنْ‏ سَبِّهِمْ‏ وَ الْقَوْلَ فِيهِم‏...»؛ «هرگاه پس از من اهل شک و بدعت را دیدید ، بیزاری خود را از آنها آشکار کنید، و به آنها بسیار دشنام دهید، و درباره ی آنها زیاد بدگویی کنید...».


حیدری گفت: مرحوم شیخ حر عاملی در وسائل الشیعه بابی با این عنوان گشوده اند: « وُجُوبِ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَهْلِ الْبِدَعِ وَ سَبِّهِمْ وَ تَحْذِيرِ النَّاسِ مِنْهُمْ وَ تَرْكِ تَعْظِيمِهِمْ مَعَ عَدَمِ الْخَوْف‏»؛ «وجوب دوری از اهل بدعت و ناسزاگویی به انان و برحذر داشتن مردم از آنان و ترک تعظیم و تکریم در صورت عدم ترس».


این کارشناس اعتقادی خاطر نشان کرد: در سیره حضرات معصومین علیهم السلام مشاهده می کنیم، گاهی برای شکوفائی فطرت برخی افراد(مانند حر بن یزید ریاحی) و گاهی برای شناساندن بعضی چهره ها به مردم(مانند عمرو عاص) از الفاظی استفاده می شود که اطلاق سب بر این الفاظ بی مورد به نظر نمی رسد(یا ابن النابغه-ثکلتک امک-الدعی).

 

وی با بیان اینکه وحدت بین مسلمانان از مسلمات قرآنی بیان شده اما در روایات آل الله علیهم صلوات الله، دستور به برائت و لعن و سب مخالفین داده شده است و در پاسخ به اینکه این دو مسئله چگونه با هم جمع می شوند، اظهار داشت: قاعده اولیه در رابطه با دشمنان خدا و دشمنان دین خدا و مخالفان اهل بیت علیهم السلام این است که لعن جایز بوده و حتی در مواردی «سب» نیز جایز خواهد بود، اما همانطور که سب و لعن دشمنان خدا، امر مطلبوب و ممدوحی است، از روایت معصومین علیهم السلام به زیبایی و روشنی فهم می شود اگر مفسده ای در آن باشد، کار ناپسند و قبیحی به شمار می آید.(قاعده ی ثانویه)


وی افزود: مفسده ای که با تحلیلی ساده به دست می آید در معرض سب و لعن قرار گرفتن خدا و اولیاء اوست و البته در روایات این نکته به زمانی که عمل ما باعث تحریک احساسات مخالفان شود مقید شده است و امام صادق علیه السلام در کافی شریف می فرمایند: «ايَّاكُمْ وَ سَبَّ أَعْدَاءِ اللَّهِ حَيْثُ‏ يَسْمَعُونَكُمْ‏ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْم‏»؛ «از سب به دشمنان خدا زمانی که می شنوند بپرهیزید، مبادا آنها(نيز) از روى (ظلم و) جهل، خدا را دشنام دهند».


حیدری اضافه کرد: با این روایت شریفه پی می بریم که آیه نورانی 108 انعام در صدد نفی مطلق سب در فرهنگ قرآن کریم نیست؛ بلکه منحصر و مقید به صورتی است که شنیده شود و نتیجه فاسدی داشته باشد؛ لذا امام علی علیه السلام از اظهار لعن و سب نسبت به مخالفین توسط عمرو بن حَمِق و حُجر بن عَدی جلوگیری به عمل آوردند.

 

کارشناس حوزوی در پایان تاکید کرد: وحدت بین شیعه و سنی از مسلمات قرآنی و روایی است و به این معناست که در جامعه اسلامی نباید اقدامی که باعث تفرقه و اختلافات قومی است، مرتکب شد. 

پایان پیام/126

نظرات

نام :
ایمیل:(اختیاری)
متن نظر:
ارسال

نظرات ارسال شده

سرخط خبرهای سرویس

حجت الاسلام انصاری:

بزرگترین خلا دنیای امروز دوری از معارف انسان ساز قرآن کریم است

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان در اولین کارگاه آموزشی ایده پردازی و کارآفرینی برای مدیران موسسات قرآن و عترت استان اصفهان بزرگترین خلا دنیای امروز را دوری از معارف انسان ساز قرآن کریم دانست.

اخبار برگزیده شبستان